Strona Główna

Witamy na stronie Fundacji im. Św. Gezelina

Fundacja została powołana w celu: niesienia pomocy dzieciom niepełnosprawnym, upośledzonym umysłowo,

dzieciom z rodzin rozbitych i patologicznych, niesienia pomocy osobom starszym, bezdomnym, chorym,

niepełnosprawnym, zagrożonym wykluczeniem społecznym, czy też osobom niezaradnym życiowo.

 

Parę słów o...

Wyjątkowa Matka

  Czy zapytaliście się kiedyś siebie, w jaki sposób Pan Bóg wybiera matki upośledzonych dzieci?

- Tej damy dziecko upośledzone.

  A na to ciekawski anioł: Dlaczego właśnie tej, Panie? Jest taka szczęśliwa.

- Właśnie tylko dlatego - mówi uśmiechnięty Bóg.

- Czy mógłbym powierzyć upośledzone dziecko kobiecie, która nie wie czym jest radość?

  Było by to okrutne.

- Ale czy będzie miała cierpliwość? - pytał anioł.

- Nie chcę , aby miała nazbyt dużo cierpliwości, bo utonęła by w morzu łez, roztkliwiając się nad

  sobą i nad swoim bólem. A tak, jak jej tylko przejdzie szok i bunt, będzie potrafiła sobie ze wszystkim

  poradzić.

- Panie wydaje mi się , że ta kobieta nie wierzy nawet w Ciebie.

  Bóg uśmiechnął się:

- To nieważne. Mogę temu przeciwdziałać. Ta kobieta jest doskonała.

  Posiada w sobie właściwą ilość egoizmu - Anioł nie mógł uwierzyć swoim uszom.

- Egoizmu? Czyżby egoizm był cnotą?

  Bóg przytaknął

- Jeśli nie będzie potrafiła od czasu do czasu rozłączyć się ze swoim synem,

  nie da sobie nigdy rady. Tak, taka właśnie ma być kobieta, którą obdaruję dzieckiem dalekim

  od doskonałości. Kobieta , która teraz nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że kiedyś będą jej tego zazdrościć.

  Nigdy nie będzie pewna żadnego słowa. Nigdy nie będzie ufała żadnemu swemu krokowi.

  Ale , kiedy jej dziecko powie po raz pierwszy: "mamo";, uświadomi sobie cud , którego doświadczyła.

  Widząc drzewo lub zachód słońca lub niewidome dziecko , będzie potrafiła bardziej niż ktokolwiek

  inny dostrzec moją moc.

  Pozwolę jej, aby widziała rzeczy tak , jak ja sam widzę ( ciemnotę, okrucieństwo, uprzedzenia),

  i pomogę jej, aby potrafiła wzbić się ponad nie. Nigdy nie będzie samotna.

  Będę przy niej w każdej minucie jej życia,bo to ona w tak troskliwy sposób wykonuje swoją pracę,

  jakby była wciąż przy mnie.

- A święty patron?- zapytał anioł, trzymając zawieszone w powietrzu gotowe do pisania pióro.

  Bóg uśmiechnął się.

- Wystarczy jej lustro